Бугун инсон маънавияти ва одоб-ахлоқи Ғарбдан кириб келаётган ахлоқсизликларнинг нишонига айланган десак, хато бўлмайди. Ушбу маънавий хуруж қурол-аслаҳа воситасида амалга оширилмайди, бировнинг юртига ёки тинч яшаётган аҳоли устига бостириб борилмайди. Бу таҳдид юзаки қараганда, ўзгаларнинг тинчини, ҳузур-ҳаловатини ҳам бузмайди. Балки, кўзга ташланмайдиган жуда нозик йўллар орқали ижтимоий ҳаётга суқилиб киради. У одамлар онгини нафсоний ва шаҳ...

Баъзи бир кишилар даволаниш сабр ва таваккал қилишга қарши ҳамда қазои қадарга тан бермасликка олиб борувчи нарса деган даъвони қиладилар. Бу нотўғри фикрни нафақат ихтилофли бўлган аъзоларни кўчириш борасида, балки, умуман барча касалликларга боғлаган ҳолда гапиришади. Аслида эса бу фикр тамомила нотўғридир. Чунки, даволаниш жоизлиги ҳақида келган ҳадиси шарифлар бу даъво пуч ва илмсизликнинг оқибатида юзага чиққанини кўрсатади.Даволаниш қазои қ...

Айрим тоифалар Расулуллоҳ соллалло­ҳу алайҳи ва саллам ҳадисларни ёзишдан қайтарганларига ушбу ҳадисни далил қиладилар: “Мендан (ҳадис) ёзиб олманг­лар. Ким мендан Қуръондан бошқани ёзса, уни ўчириб ташласин!”1Чиндан ҳам, Набий алайҳиссалом Ислом динининг дастлабки даврида ҳадисларни кўчириб ёзишдан қайтарганлар. Чунки ҳадисни ёзувчилар озчиликни ташкил қи­либ, ҳадислар хурмо барглари, сопол буюмлар, дарахт пўстлоқлари ва бошқа нарсаларга битилар...

Фиқҳий истилоҳда “рафъ ул-ядайн” деб намозда қўлларни елка баробарича кўтаришга айтилади. Ўрта осиё халқлари орасида ҳанафий мазҳаби кенг ёйилгани учун, халқимиз намозда бир марта – намозни бошлашдаги “такбири ифтитоҳ” чоғидагина “рафъ ул-ядайн” қилади. Зотан ҳанафий мазҳабининг таълимоти ҳам шу.Аммо баъзида бошқа мазҳаблар таълимотига мос тарзда “рафъ ул-ядайн” қиладиган намозхонлар ҳам учраб қолади. Улар худди шу масалада ҳанафий мазҳаби муасси...

Тиб ҳақида сўз кетганда, албатта, жарроҳлик масаласига дуч келамиз. Зеро, бугунги кунда мазкур масалага оид ҳукмлар долзарб ҳисобланади. Шунинг учун мазкур мақолада айнан жарроҳлик борасидаги бирламчи маълумотлар келтириб ўтамиз. Луғавий маъноси: Жароҳат араб тилида“جرح” сўзидан олинган бўлиб, “урилгандан кейин қоладиган асорат” деган маънони англатади. Ушбу сўзкасб маъносида ҳам ишлатилади, масалан, ояти каримада келади: ويعلم ما جرحتم بالن...