Салафи солиҳлар йўлидан юриш, уларнинг таълимотига амал қилиш энг шарафли маслакдир. Зеро, улар биздан кўра Аллоҳнинг каломи ва Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи васаллам)нинг суннатларини яхшироқ билганлар.Афсуски, сўнги йилларда салафлар йўлидан юриш даъвоси билан уммат орасига тафриқа соладиган тоифалар чиқиб қолди. Улар ўзларини “салафий” деб атаб, авом халқни мазҳабга эргашишдан қайтармоқда.Келинг, улар кўтараётган баъзи даъволарни илмий ва мант...

Инсонни бошқа жонзотлардан ажратиб турувчи ва унинг асосий хусусиятини белгиловчи “фаҳм-фаросат, ўйлаш, англаш ва тафаккур малакаси”ни англатувчи атама “ақл” дейилади.“Ақл” сўзи луғатда “тутиш”, “қайтариш”, “боғланиш” каби маъноларни англатиб, аҳмоқликнинг тескарисидир. Аслида илм ишларни ақл ёрдамида бажаришдан иборатдир. Ақл эса учраган нарсани тушуниб олиш қобилиятидир.“Ақл” сўзининг кўп маънолари бор бўлиб, луғатда “туяни тушовлаш” маъносини...

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ҳаётлик чоғларида у зотнинг ўзлари барча фатволарнинг ягона манбаи эдилар. У кишининг берган жавоблари ҳеч қандай муҳокамага ўрин қолдирмас эди. Шундай бўлсада, бу даврда ҳам баъзи саҳобалардан айрим ижтиҳодлар содир бўлган. Лекин, сафарларда ёки Расулуллоҳдан сўрашнинг имкони бўлмаган бошқа ўринларда ижтиҳод қилишар эди, холос. Кейинроқ Пайғамбар алайҳиссалом билан учрашган вақтларида ижтиҳодларининг тў...

“Omin”ni namozda jahriy yoki maxfiy qilish masalasiga kirishishdan oldin uni Fotiha surasidan keyin namozxon aytishining hukmi va fazilati haqida to‘xtalib o‘tamiz. Hanafiy mazhabiga ko‘ra “omin”ni fotiha surasidan keyin aytish sunnat amal hisoblanadi. Bunga dalil:Imom Nasoiy Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilgan hadisda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Qachon imom: “G‘oyril mag‘zduubi alayhim va lazddoooolliin”, dеsa: “Aamiyn”, d...

#عقيدة_التنزيهقالَ العَلَّامَةُ المُفْتِي شَاهْفُوْرُ أَبُو المُظَفَّرِ طَاهِرُ بنُ مُحَمَّدٍ الإِسْفَرَايِيْنِيُّ الشَّافِعِيُّ (ت : 471 هـ): ((وَأَن تعلَم أَنَّ القَدِيمَ سُبحَانَهُ لَيسَ بجِسمٍ وَلَا جَوْهَر لِأَنَّ الجِسمَ يكون فِيهِ التَّأْلِيف، والجَوهر يجوز فِيهِ التَّأْلِيف والاِتِّصال، وكل مَا كَانَ لَهُ الاِتِّصال أَو جَازَ عَلَيْهِ الاِتِّصال يكون لَهُ حَدٌّ وَنِهَايَةٌ، وَقد دللنا علَى اسْتِحَالَة الحَدِّ وَالنِّهَايَةِ على الْبَارِي...